De jongens van de Right to Dream Sports Academy hebben er lang op moeten wachten, maar begin november zijn ze eindelijk verhuisd van Dawu naar Old Akrade (nabij Akosombo). Dankzij grote sponsors uit het buitenland heeft Right to Dream daar een nieuwe school en internaat kunnen bouwen. De jongens zijn helemaal in hun sas met hun nieuwe woonverblijven, maar moeten er wel aan wennen dat ze ‘in the middle of nowhere’ zitten.
Behalve school, voetbaltraining en taken op de compound is er weinig tot niets meer te doen. Al meerdere malen hadden ze laten weten dat ze zo graag eens televisie zouden willen kijken. Er is wel een oude TV, maar geen ontvangst. Dat bracht bestuurslid Pascale op een idee: er moest een TV schotel komen! Zij woont zelf op de compound en ziet graag dat de jongens zich vermaken in hun vrije tijd.

Dankzij Stichting Akosua staat er sinds kort een TV schotel op het dak. De jongens genieten nu volop van buitenlandse films, Ghanese soaps (zijn ze gek op!), muziek, nieuws en natuurlijk sport.  

Op 8 oktober 2009 is Estelle opnieuw voor een korte vakantie naar Ghana vertrokken. Deze keer in gezelschap van haar moeder. Zij gaan samen het Right to Dream UCC bezoeken, waar zij natuurlijk ook de sponsorkinderen zullen ontmoeten.  

In onze eerstvolgende nieuwsbrief (december 2009) kan je meer lezen over haar reis.

Op 27 juli 2009 hebben bestuurslid Pascale en haar man Harry een dochter gekregen. Haar naam is Mawusi Adjua.
Mawusi is in Nederland geboren, maar gaat in oktober samen met haar ouders terug naar Ghana. Pascale pakt dan haar werk als remedial teacher weer op aan de nieuwe Right to Dream Sports Academy nabij Juapong. Daarnaast zal zij in Ghana natuurlijk verder gaan met haar werk voor Stichting Akosua.

A miracle of love

Precious one, so small, so sweet.
Dancing in on angel feet,
straight from heaven's brightest star.
What a miracle you are!

Op zondag 19 juli heeft Stichting Akosua een gezellige middag georganiseerd voor de Nederlandse gezinnen die een kind van het Right to Dream UCC sponsoren. Aan de hand van een foto-presentatie en 'live' verhalen van de bestuursleden (die zelf in Ghana zijn geweest en gewerkt hebben) kreeg iedereen een goed beeld van het leven van hun sponsorkinderen.

Tijdens deze middag konden de aanwezige kinderen een Afrikaanse kleurplaat kleuren voor hun Ghanese vriendjes. Deze kleurplaten zullen samen met de gemaakte foto's persoonlijk aan de sponsorkinderen gegeven worden. Begin oktober gaat bestuurslid Estelle namelijk weer naar Ghana en zal ze deze kinderen op het UCC bezoeken.

Het was een zeer geslaagde middag, die volgend jaar zeker voor herhaling vatbaar is. Stichting Akosua hoopt dan nieuwe families te verwelkomen die ook een Ghanees kind willen sponsoren.

           

Na een jaar van hard werken zijn 30 jonge kinderen van het Right to Dream UCC klaar om in september 2009 door te stromen naar een openbare school in de Ghanese wijk Labadi. Al deze kinderen hebben zich dagelijks gebogen over leesboekjes, taaloefeningen en rekensommen. Natuurlijk willen ze nu allemaal graag naar een 'echte' school om verder onderwijs te volgen.

Om een kind vanaf september een jaar naar school te laten gaan, is uiteraard geld nodig. Voor slechts 27,50 euro per kind kan het UCC de benodigde schoolboeken kopen en een schooluniform laten maken.

Wil je ook graag een kind komend schooljaar de kans geven om naar school te gaan? Aarzel dan niet langer en neem contact op met Stichting Akosua voor een eenmalige donatie van 27,50 euro.

Binnenkort kunnen kansarme jongeren uit Accra via het Right to Dream UCC ook een beroepsopleiding volgen. De medewerkers van het UCC zijn erg enthousiast over dit nieuwe project, omdat het veel nieuwe kansen biedt aan jongeren die anders buiten de boot zouden vallen. Door het leren van een vak, zoals kleermaker, kapper of kok, kunnen zij een betere toekomst opbouwen voor zichzelf en hun familie.
De aangeboden beroepsopleidingen richten zich op jongeren tussen de 15 en 17 jaar die nooit eerder naar een basisschool zijn geweest, maar die momenteel wel lessen volgen op het UCC.

Aangezien het UCC slechts over 4 kleine klaslokalen beschikt (waar dagelijks les gegeven wordt aan meer dan 100 jonge kinderen!), is er net buiten de poort van het UCC een kleine container geplaatst. Met behulp van o.a. Nederlandse donaties is deze container omgebouwd tot een heus vaklokaal.  

Stichting Akosua zal je op de hoogte houden van de ontwikkelingen van dit Vocational Centre.

Op 7 april 2009 is Pascale in het huwelijksbootje gestapt met de Ghanees Harry Kofi Adekpui. In het bijzijn van familie en vrienden hebben zij elkaar het ja-woord gegeven in de Ghanese havenstad Tema.
Harry werkt net als Pascale op de Right to Dream Football Academy in Dawu. Naast hun baan op de Academy zetten zij zich beiden vrijwillig in voor Stichting Akosua.

Eind maart is voorzitter Riek, in gezelschap van haar nichtje Josine, opnieuw voor twee weken naar Ghana geweest. Tijdens deze reis kon ze het bezoek aan haar dochter Pascale, die in Ghana woont en werkt, tevens combineren met haar activiteiten voor Stichting Akosua.
Riek is uiteraard weer een kijkje gaan nemen bij het Right to Dream UCC, het opvangcentrum dat Stichting Akosua vanuit Nederland ondersteunt.

Over haar ervaringen op het UCC vertelt ze het volgende:
"De dag nadat ik voet op Ghanese bodem had gezet, stond al meteen in het teken van het UCC. Mijn sponsorkind Florence wist dat ik zou komen en was gelukkig ook op het UCC. Het is namelijk niet vanzelfsprekend dat kinderen verschijnen en ik denk dan ook dat de leiders van het UCC, Mamud Billa en Steve Hirst, zorgen dat afspraken (voor zover mogelijk) nagekomen worden. Ik was al onder de indruk van alles wat ik onderweg tegenkwam, maar de blijde gezichtjes van de kinderen en hun wil om iets te leren geeft me voldoende reden en kracht om me te blijven inzetten voor Stichting Akosua.
Op het UCC wilde ieder kind mij graag laten zien dat hij of zij al kan schrijven en sommetjes maken. Ik was volop bezig om iets in de huiswerkschriftjes te schrijven toen Pascale ineens riep: 'Hier is Florence!' Ze stond heel verlegen, met haar handen voor de mond, naar me te kijken. Mijn emoties begonnen wat parten te spelen en ik heb haar gepakt en geknuffeld. Na school heeft ze ons meegenomen om kennis te maken met haar familie. In tijd van niks stond het kamertje vol mensen, Florence's moeder stond te springen en roepen. Even later kwam nog iemand binnen met een baby van 5-6 weken oud, de moeder van het kindje was overleden. Het kind werd in mijn armen gelegd en er werd meteen bij gezegd: 'Take it.' Dat hakt er wel in, maar in deze situatie kan ik geen verandering brengen. Florence heeft een plekje in mijn hart dat er altijd zal blijven en ik hoop van harte dat ik in staat zal zijn om dit kind te blijven steunen op haar weg naar de toekomst."  

Tijdens haar vakantie/werkbezoek heeft Riek ook een aantal dagen doorgebracht op de Right to Dream Football Academy in Dawu, waar Pascale als remedial teacher werkt.

Over haar ontmoeting met de jongens vertelt Riek het volgende:
"Pascale had nog enkele dagen werk op school voordat de Paasvakantie begon en zodoende konden Josine en ik even deel uitmaken van het reilen en zeilen op de Academy. Wat vooral indruk op me heeft gemaakt is de beleefdheid en de vriendelijkheid van de jongens. Ik heb de tijd gehad om eens alles op mijn gemak te bekijken. Het is fantastisch om te zien dat er 40 jongens rondlopen, in de leeftijd van 10-18 jaar, die elkaar helpen en steunen en indien nodig er voor elkaar zijn. Zonder hulp van ouders of familie, maar met steun van leerkrachten (waaronder mijn dochter Pascale) en niet te vergeten 'Sir Harry', hun rots in de branding, zijn ze al heel ver gekomen."

Op 15 februari jl. was het alweer een jaar geleden dat Stichtig Akosua werd opgericht door bestuurslid Pascale.

Vol trots kan Stichting Akosua terugblikken op een enerverend en succesvol eerste jaar, waarin ze zich als startende stichting goed geprofileerd heeft. Dankzij de enthousiaste inzet van haar bestuur en de steun van donateurs/sponsors heeft Stichting Akosua in de korte tijd van haar bestaan al veel bereikt. Direct vanaf de oprichting zijn er talloze fondsenwervende acties van start gegaan om Ghanese straat- en weeskinderen een betere toekomst te bieden.

Stichting Akosua hoopt ook in 2009 weer op een structurele manier hulp en ondersteuning te bieden aan lokale projecten die welzijn, scholing en/of ontplooiing van kansarme kinderen op sportief en creatief gebied als speerpunt hebben. Met de vrijwillige inzet van vele sympathisanten en de financiële steun van donateurs zal dat zeker lukken!

Binnen het bestuur is er dit jaar een wijziging. Bestuurslid Riek zal naast haar taken als secretaris nu ook als voorzitter fungeren. Henrike heeft te kennen gegeven dat het haar -gezien haar drukke werkomstandigheden- niet lukt om zich volledig aan het voorzitterschap te wijden.

Om belangstellenden te informeren over Stichting Akosua en haar activiteiten zullen er jaarlijks vier nieuwsbrieven verschijnen. Vaste donateurs en sponsors ontvangen deze nieuwsbrieven automatisch elk seizoen. Wil je de nieuwsbrief ook graag ontvangen? Stuur dan een e-mail met dit verzoek naar info@stichtingakosua.org

Beste allemaal,

Na een voorspoedige reis ben ik weer terug uit Ghana. De vraag die ik van iedereen krijg is dan ook "en, hoe was het ?". Een kort antwoord vind ik moeilijk om te geven.

De omstandigheden zijn o.a. in de wijk Labadi, zeker door Nederlandse ogen gezien, zeer primitief en armoedig. In de hele wijk is geen stromend water. Dit betekent: geen kraan om je handen te wassen, geen wc om door te spoelen, geen mogelijkheid om je eens lekker schoon en fris te douchen, geen schoon water om in te koken of om in af te wassen. Met een jerrycan kan je bij een grote polytank water kopen. Voor mij is 20 eurocent voor een grote jerrycan erg goedkoop, voor veel mensen echter nog te duur.

Er zijn enkele openbare wc's (gat in de grond) en gelegenheden om je te wassen (met een klein emmertje haal je water uit een grotere emmer wat je over je heen gooit). Wc-papier is echter voor de inwoners te duur: ze gebruiken daarom oude kranten en tijdschriften. Uit onwetendheid plassen veel mensen ongegeneerd op straat. Een hoop stank dus naast de uitwerpselen van kippen, geiten, katten en honden die overal rondlopen. Ook zijn in Ghana de afvalbakken nog niet uitgevonden met als gevolg dat alle afval op straat en in het open riool wordt gegooid. Gekookt wordt er op houtskool. Met een waaier wordt het vuurtje met de hand brandend gehouden. Voor de meeste mensen bestaan de maaltijden uit fufu of akple. 2 gerechten die veel op elkaar lijken: ze zijn, vind ik, erg melig van smaak, zien uit als deeg en worden als balletjes in een soort saus gedompeld om vervolgens met de (ongewassen) vingers op te eten.

Veel ouders zijn zo arm dat ze nog niet eens voor hun eigen kinderen kunnen zorgen. Zij zijn op het platteland blijven wonen en hun kinderen zijn in Labadi terecht gekomen. Niet eens kunnen opgroeien met je ouders, dat kan je je in Nederland toch niet voorstellen ? Veel kinderen wonen samen met een zgn. "caretaker" die voor hen zorgt (echter niet echt opvoedt, want er moet geld voor eten verdiend worden: ook door de kinderen !). Puur overleven. Deze caretaker kan een tante, oma of ander familielid of kennis zijn.

Dat honger een van de grote problemen is, blijkt wel uit het feit dat ik helaas met eigen ogen heb moeten aanzien hoe katten in het vuur gehangen worden om vervolgens opgegeten te worden. Toch wel shockerend voor een kattenliefhebster als ik.

Ghana en Nederland: letterlijk en figuurlijk een wereld van verschil.

Wat heb ik deze maand onder andere gedaan.

Dingen die je in Nederland met een telefoontje regelt, blijken hier niet zo makkelijk. Je hebt vaak dagen nodig om maar iets geregeld te krijgen. In mijn vrije tijd heb ik geprobeerd om alle kinderen die door onze sponsoren gesponsord worden te bezoeken. In 4 weken is het me gelukt om wel geteld 6 bezoeken te brengen aan deze kinderen. Dat is moeilijk om je voor te stellen vanuit Nederland.

Op maandag- t/m vrijdagmorgen en op de maandag-, woensdag- en donderdagmiddag heb ik lesgegeven aan de kinderen in de leeftijd van ca. 6 - ca 14 jaar. De kinderen leren hier de basis, zoals lezen, schrijven, Engels en rekenen. Daarnaast heb ik 's avonds met de "weeskinderen" boekjes gelezen en hen wat wegwijs op de computer gemaakt. Een oude computer is nl. onlangs aan het UCC geschonken. In het weekend heb ik de kinderen 2x mee naar het strand genomen om ze ook eens een dagje plezier te gunnen. En daarnaast hun buik te vullen.

Dankzij Billa (de oprichter van het UCC dat inmiddels al 10 jaar bestaat) krijgen die kinderen die dat willen gratis onderwijs op het UCC. De meeste kinderen zijn enorm leergierig en smeekten me zowat om huiswerk. Een contrast met veel Nederlandse kinderen.

De kinderen die naar het UCC voor onderwijs komen, krijgen dagelijks (gratis) een halve beker water te drinken. Water betaald door sponsoren uit Nederland en de UK. Als je ziet hoe gulzig dit gedronken wordt, hoe vaak de kinderen mij naar water vroegen ("madame, please, water") en hoe complete vechtpartijen uitbraken als ze me aan zagen komen lopen met de emmer water (met een stok moeten de kinderen rustig gehouden worden), dan is dit erg schrijnend om te zien. Gewoon water ! In Nederland "zeuren de kinderen de hele dag om cola". Hier ervaar je pas echt hoe belangrijk en onmisbaar water in een mensenleven is ! Daarbij is een halve beker water per dag in die tropische temperaturen veel te weinig voor de kinderen.

De vuilnisbelten. Zodra de vuilniswagen zijn lading heeft gelost, rennen kinderen en volwassenen erop af op zoek naar bruikbare spullen en geld (wat er niet ligt). Dit zijn beelden die ik vaak op tv heb gezien, maar als je het zo in het echt ziet, is het erg confronterend.

Het schoendozenproject. Dankzij basisschool Loedoes uit Sittard en 90 leerlingen hebben ze door een schoendoos met kadootjes te vullen 90 Ghanese kinderen de dag van hun leven bezorgd. Op papier deze blijdschap verwoorden is onmogelijk. De blijde gezichten, dansjes met de schoendozen op hun hoofd en het "happy birthday" dat door de kinderen op een gegeven moment gezongen werd was onbeschrijfelijk mooi. Aan Pascale en mij de eer om deze schoendozen aan de kinderen uit te delen: voor iedereen was dit een absolute feestdag!

Dat je de kinderen al snel blij kan maken met een beetje aandacht, blijkt mede wel uit het telefoontje dat ik maandagavond na mijn terugkomst in Nederland al van Mamuna kreeg "madame Estella, i miss you, please, when do you come back?". Om op de Ghanese manier antwoord te geven: "we shall meet".

Ondanks al schrijnende gebeurtenissen en omstandigheden heb ik veel voldoening gekregen deze weken. Vooral het karakter van de (meeste) Ghanese mensen spreekt mij enorm aan. Ze maken graag contact, staan open voor vreemdelingen, zijn vrolijk, hebben humor en lachen veel. Ondanks de armoede kunnen ze ook nog vanuit hun hart voedsel en andere dingen met je delen. Eigenschappen die ik ontzettend bewonder en waar wij in Nederland nog veel van kunnen leren vind ik. En natuurlijk de liefde die je van de kinderen terugkrijgt.

Voor mij is het sparen voor een nieuwe reis naar Ghana en de kinderen op het UCC en in Labadi weer begonnen.

Mochten jullie ook over hulp na willen denken, dan kan dit b.v. door maandelijks voor 15 euro een kindje te ondersteunen. Door jouw financiële hulp kan zo'n kind voortaan naar school gaan en heeft het (samen met zijn/haar familie) een veel grotere kans op een betere toekomst. Je kan zelf aangeven of je de voorkeur geeft aan een jongen of meisje en welke leeftijd ongeveer: je krijgt foto's van het kindje en kan hier ook mee corresponderen. Niks zo leuk om post uit het buitenland te krijgen. Natuurlijk kan je ook eenmalig of vaker een bedrag naar keuze doneren: alle bedragen, groot en klein, zijn welkom !

Kijk voor informatie op onze site bij "Kom in actie".

Estelle

De jongens van de Right to Dream Football Academy in Dawu willen alle donateurs van Stichting Akosua de kunstwerken tonen die ze begin december tijdens het vak Arts & Culture hebben gemaakt. Dankzij deze Nederlandse giften hebben de jongens nu nieuwe schetsblokken, kleurpotloden, penselen en verf. Zij genieten elke week weer van de lessen en blijken ware kunstenaars te zijn!

Begin september heeft het nieuwe UCC-gebouw zijn deuren geopend voor de kansarme kinderen van de wijk Labadi. De voorzieningen zijn zodanig verbeterd dat in het centrum nu 10 weeskinderen een goede en veilige opvangplek hebben gekregen. Daarnaast komen er dagelijks nog tientallen andere kinderen naar het centrum om lessen te volgen. Hiervoor zijn op het ommuurde erf 4 kleine klassen gemaakt. De klassen zijn eenvoudig ingericht met slechts een aantal banken en een schoolbord, maar voldoende om de kinderen te onderwijzen.

Op het moment dat de kinderen bij het UCC voldoende basiskennis hebben opgedaan, kunnen ze -mits er geld is voor uniformen en schoolboeken- doorstromen naar een openbare basisschool in Labadi. Hiervoor heeft het UCC helaas onvoldoende financiële middelen, dus veel kinderen blijven voor hun scholing 's ochtends naar het centrum komen. Van de andere kant vinden heel veel kinderen dit ook erg leuk, want ze ontmoeten er hun vrienden en kunnen samen allerlei andere dingen doen. Het UCC heeft namelijk een eigen zangkoor en verschillende voetbalteams.

Op 8 september 2008 vertrekt Pascale, de oprichtster van Stichting Akosua, opnieuw naar Ghana. Zij laat Nederland achter zich om als remedial teacher te werken bij de Right to Dream Football Academy.

Daarnaast blijft zij zich actief inzetten voor de Ghanese projecten die Stichting Akosua ondersteunt. Zo zal Pascale de straat- en weeskinderen van het Right to Dream UCC regelmatig bezoeken en hun ontwikkeling zo goed mogelijk volgen. Op die manier blijven de donateurs in Nederland ook prima op de hoogte!

Pascale geeft vol vertrouwen het 'voorzittersstokje' door aan Henrike Lebens. Samen met de andere bestuursleden zal zij met Stichting Akosua dezelfde koers blijven varen.

Wil je ook graag weten hoe het met Pascale verder gaat in Ghana? Via http://www.akosuapascale.waarbenjij.nu kan je haar persoonlijke belevenissen straks op de voet volgen.

Uitgekeken op je bril? Gooi hem niet zomaar weg, want in Ghana kan je iemand hiermee heel blij maken. The Optical Foundation kan deze bril namelijk omtoveren tot een op maat gemaakte bril voor iemand in Ghana. En wat is er fijner dan iemand die weer goed kan zien mede door jouw hulp!

Oude brillen kan je inleveren bij Stichting Akosua (inzamelpunten in Holtum en Utrecht) of rechtstreeks bij The Optical Foundation.
Kijk voor meer informatie op http://www.theopticalfoundation.com

The Optical Foundation is een stichting die opgericht is in 2004 met de missie om oogzorg toegankelijk te maken voor iedereen in Afrika, in het bijzonder voor kinderen en in eerste instantie in Ghana.

Uit handen van voorzitster Pascale ontving Mamud Billa van het Right to Dream UCC een cheque van Stichting Akosua. Deze cheque was de opbrengst van de Vrijmarkt (Utrecht) en de Voorjaarsmarkt (Venlo).
Door de verkoop van talloze tweedehands spullen op deze markten kunnen vanaf september 2008 59 Ghanese kinderen van het UCC naar school. Voor deze kinderen is dat een prachtige kans die ze zeker goed zullen benutten!

Stichting Akosua kijkt met veel plezier en voldoening terug op haar korte, maar zeer enerverende bezoek aan Ghana van 7 tot 16 augustus 2008.
De bestuursleden zijn door Right to Dream gastvrij ontvangen bij het Right to Dream UCC in Accra en de Right to Dream Football Academy in Dawu.

De tientallen kinderen die nu nog dagelijks in de zeer kleine ruimte van het UCC opgevangen worden, krijgen binnenkort een hele nieuwe plek.
In dezelfde achterstandswijk Labadi is Right to Dream momenteel druk bezig met de bouw van een nieuw centrum.
Als dit centrum straks zijn deuren opent, zal Mamud Billa (de oprichter van het oorspronkelijke UCC) nog meer kinderen de kans kunnen geven om dagelijks onderwijs te volgen.

Donderdag 7 augustus 2008 vertrekken 3 bestuursleden van Stichting Akosua voor 9 dagen naar Ghana. Uiteraard helemaal op eigen kosten, want alle donaties komen ten goede aan het Right to Dream UCC!
Ze gaan niet alleen dit opvangcentrum in de Ghanese hoofdstad bezoeken, maar ook de Right to Dream Football Academy in Dawu.
De reis gaat vervolgens nog naar Akosombo (bij het Voltameer), waar Right to Dream bezig is met de bouw van een hele nieuwe school.
Door de oprichting van deze nieuwe Sports Academy zullen in de toekomst nog meer kansarme kinderen de mogelijkheid krijgen om hun sporttalent te ontwikkelen en een goede opleiding te krijgen.